Што кажа брэсцкая блогасфера пра помнік да 1000-годдзя горада
Улады мо ў пяты раз мяняюць яго канцэпцыю. Цяпер наверсе нібыта мае быць жанчына, якая багаслаўляе салдата на вайну.
Між тым грошы збіраюць пад першапачатковы праект, якім заклеены ўвесь горад і дзе жанчыны наверсе не было…
А можа гэтыя блогі сапраўды голас народны? Вось што я пачуў у калідоры брэсцкага суда.
Еўрапейскі праект “Пісаючыя генералы”
Грамадзяне, каб забавіць час, бо выклікалі на рана, а разгляд не пачаўся праз паўгадзіны і болей, пачалі развіваць ваенную кампаненту помніка. Бо, маўляў, шмат савецкіх вайскоўцаў там увекапомнена.
Нарэшце дыскутавалася такая версія: танк, лепш нямецкі, бо ў верасні 1939 года генерал Гайнц Гудэрыян вызваліў Брэст ад палякаў.
На танку стаяць ён сама і камбрыг Чырвонай арміі Крывашэін. Абодва прымаюць супольны парад нямецкіх і савецкіх войскаў (гістарычны факт). Першая калона яго ўжо прайшла, другая яшчэ на падыходзе, і генералы мірна пісаюць з танка. Ваду можна падвесці ад кінатэатра “Беларусь”, ад фантана.
Логіка якая: ёсць жа пісаючыя хлопчыкі – дык што ўжо заціскаць дарослым? Затое поспех гарантаваны ашаламляльны, бо нідзе ў свеце такога няма.
Прафсаюзна-палітычны праект “Беспрацоўны”
Наверсе помніка стаіць брэсцкі беспрацоўны. Прычым натуральны, па разнарадцы з гарадзкога аддзела занятасці насельніцтва. Стаіць за добрыя грошы, а не за тыя “восемдзесят рублёў”, што выдаюць як дапамогу па беспрацоўі, ды і тое трэба адрабляць два дні на сацыялцы.
Ніжэй яго, замест планаваных скульптураў, – беспрацоўныя жанчыны. Бо іх болей, і іх менш ахвотна бяруць на працу.
Наогул дык можна паставіць фактычна ўсіх з біржы “на папа” альбо ў позы – як скажа скульптар. Бо каштарыс гранітнага праекту, паводле чыноўніцкіх блогаў і ўцечак, па крзыісу проста шалёны – 3 мільярды белрублёў.
Асобна збоку, зробленыя напалову як цені, – два складнікі кампазіцыі.
Збоку, каб падкрэсліць іх маргінальнасць, бо гэта беспрацоўныя палітыкі. Два, каб захаваць гендэрную роўнасць, не парушыўшы такім чынам правы чалавека. У руках трымаюць свае працоўныя кніжкі. На грудзях у іх таблічкі “Разрешение на пикет вне единственно установленного места стадиона “Локомотив” получен” .
Падлічылі: можна вахтавым метадам з Берасцейшчыны мяняць, як у Брэсцкай крэпасці каравул. Столькі “нелаяльных” ужо ходзіць па нашай як-ніяк палесскай зямлі з ваўчынымі білетамі, што закрыюць цэлы год. 365 дзён. А можа, і начэй? Грошай жа многа.
Напрыканцы дыскутавалася, ці магчымая камбінацыя першай і другой канцэпцыі.
Але яна так і павісла ў паветры: аб’явілі пачатак разгляду скаргі на недазвол пікета.