Па кілбасу або па здароўе?
З 22 па 24 кастрычніка ў будынку канцэртнай залы “Віцебск” праходзіла выстава-продаж “Віцебшчына – за здаровы лад жыцця”, якая насамрэч больш нагадвала спробу разгрузіць склады прадпрыемстваў.
Тыя, хто трапляў на першы паверх, на астатнія два падымаліся толькі з прычыны асаблівае цікавасці: менавіта ўнізе гандлявалі сваёй прадукцыяй мясакамбінаты і птушкафабрыка “Ганна”. Прадавалася ўсё без гандлёвых нацэнак, таму пакупнікі бралі свіныя кілбасы і вэнджаных курэй, асабліва не зважаючы на тое, дыетычныя яны ці не. Рэдка хто пытаўся, якім чынам спажыванне менавіта гэтых мясных вырабаў мусіць спрыяць здароўю. На яго глядзелі як на дзівака: маўляў, мала таго што танна, дык яшчэ хочаш, каб было карысна?
Затое на другім паверсе ахвотных пераконвалі ў адваротным: расказвалі, што тлустае есці шкодна і што каму-нікаму ўвогуле карысная жорсткая дыета. Тут арганізатары выставы наладзілі бясплатны прыём урачоў-адмыслоўцаў. Можна было звярнуцца і да акуліста, і да дантыста, і да анколага, і да псіхіятра. І, канечне, да звычайнага тэрапеўта, які прапаноўваў тут жа памераць ціск і даваў рэкамендацыі. Быў прадстаўлены і шырокі спектр паслуг медычных ўстаноў, у першую чаргу касметычных.
Недзе ў кутку прытуліўся шапік Віцебскага вінаробнага завода. Спадарыня з аддзела маркетынгу спрабуе рэкламаваць гарбату ўласнае вытворчасці – з сушанымі яблыкамі, лісцем маліны ды парэчак.
– Асноўная прадукцыя ў нас, канечне, віно. Яго рэкламаваць не трэба, і так бяруць добра. Але з ім сюды нельга, бо тут усе нібыта за здаровы лад жыцця. А гарбату ніхто асабліва не бярэ, бо яна даражэйшая за звычайную, без дамешкаў, і дужа ўжо на аматара.
Насупраць шапіка з гарбатай – стэнд БРСМ. Дзяўчаты і хлопцы спрабуюць зладзіць трывіяльную акцыю “Мяняем цягарэты на цукеркі”. Ахвотных няма, і танныя карамелькі бліжэй да вечара даюць усім, хто здагадаецца проста папрасіць. А ў другім крыле тым часам 14-15-гадовыя школьніцы ў аднолькавых майках спрабуюць прыцягнуць увагу дарослых да праблемы СНІДу: прапануюць плакацікі з намаляванымі прэзерватывамі.
На верхнім паверсе – нечаканае ажыўленне. Аказваецца, тут робяць бясплатны масаж. У чарзе стаяць і маладыя, і старыя, бо масаж – працэдура дарагая, а тут – дарма.
– У нас на падобныя выставы ходзяць тысячы людзей, а ў Віцебску чамусь толькі адзінкі, – спрабуе асэнсаваць сітуацыю Галіна Стасевіч, супрацоўніца Цэнтра гігіены і эпідэміялогіі з Брэста. – Здаецца, у вас проста мала рэкламы было, бо ў нас на кансультацыі да ўрачоў бывае не даступіцца. І спецыялістаў болей. А яшчэ розныя арганізацыі-ўдзельнікі ў нас не проста стаяць уздоўж сценкі, а ладзяць нейкія віктарыны, конкурсы, міні-канцэрты з агітацыяй за здаровы лад жыцця. А ў Віцебску чамусь толькі зойдуць у будынак, і тут жа выходзяць. Няўжо не разумеюць, што сачыць за здароўем выключна важна і тут дапамагаюць гэтаму навучыцца?
Верагодна, спадарыня Галіна проста недаацаніла стратэгію арганізатараў выстаўкі, якія, мусіць, паставілі за мэту падтрымаць тутэйшых вытворцаў. Але, хутчэй за ўсё, у Брэсце проста не гандлююць салам ды кумпякамі, падчас падобных імпрэзаў, патэтычна заклікаючы пры гэтым берагчы сваё здароўе.