Первыми на Гродненщине сократили производство предприятия машиностроительной и деревообрабатывающей отраслей. Заработная плата на них едва превышает прожиточный минимум.

Фрезеровщик высшего разряда Николай проработал на “агрегатах” более 20 лет. Сегодня он получает 300-400 тысяч рублей в месяц. Это, как сам говорит, только чтобы не умереть. На вопрос, почему не сменит место работы, отвечает вопросом: “А куда идти?” И рассказывает об опыте других рабочих, которые уволились, но до сих пор не могут найти высокооплачиваемого места по специальности.

Грамадскае абмеркаванне гэтай праблемы сарвалося. Яно і не магло адбыцца, бо грамадскія арганізацыі Гродзеншчыны проста не рэгіструюцца ўпраўленнем юстыцыі.

Між тым такое абмеркаванне з прыцягненнем як мага большай колькасці людзей да выпрацоўкі найбольш слушнай думкі аб будаўніцтве найбольш важных для грамадства аб’ектаў паўсядзённага жыцця – патрабаванне Сусветнага банка, які і фінансуе праект завода побытовых і прамысловых адкідаў. На абвешчанае гродзенскімі ўладамі мерапрыемства прыйшло чалавек 12 (відаць, абвяшчэнне адбылося за гадзіну да сходу).

Практически все районы Гродненщины сегодня сталкиваются с проблемой нехватки медицинских работников, причем как врачей, так и среднего медперсонала.

Наиболее остро она стоит в Щучинском районе. Местные фельдшерско-акушерские пункты (ФАП) приходится закрывать без надежды, что они опять когда-либо откроются. По словам главного врача районной больницы Станислава Амбрушкевича, на сегодняшний день больнице нужны девять врачей (педиатры, терапевты, врачи скорой помощи). Сейчас в районе работает 24 молодых специалиста, но никто не может сказать с уверенностью, что через год их будет не меньше.

Первый период активного приобретения иномарок, в основном б/у, пришелся на 90-е годы прошлого века. Теперь наступает период их износа и утилизации.

В Гродно впервые утилизирована первая партия машин и мотоциклов, от которых отказались хозяева. По словам старшего инспектора ГАИ УВД облисполкома Олега Дука, это машины не с городских улиц, а со штрафной стоянки Госавтоинспекции. Они были привезены туда после дорожно-транспортных происшествий, и впоследствии от них отказались владельцы. По решению суда автомобили признаны бесхозными и потому подлежащими утилизации.

У гродзенскай кнігарні “Раніца” 12 чэрвеня была прадстаўлена кніга “Новый свет и его окрестности”. Гэта зрабілі аўтар гісторык Андрэй Чарнякевіч і рэдакцыя газеты “Вечерний Гродно”.

У Гродне з’явіліся ўлёткі арганізацыі “Хрысціянскай абароны”, якая заклікае бараніцца ад “тэлевізійнай бездухоўнасці і хлусні”.

Упраўленне працы, занятасці і сацыяльнай абароныгарадзенскага гарвыканкама займаецца пошукам часовай працы для тых, хто мае працоўнае месца на прадпрыемстве, але не атрымлівае заробкаў.

У асноўным музеі горада — гісторыка-археалагічным другі год запар Міжнародны дзень музеяў адзначылі начным мерапрыемствам, якія праводзяцца ў розных гарадах свету.

И у этих тихоходных созданий природы существует гон, правда, скорости не бешеные, но это не мешает размножению. Ведь и не убежишь быстро…

Чтобы насолить конкурентам, в ход пошли нецивилизованные методы. Так, чтобы скомпрометировать гродненцев, минчане подключили даже газету “Республика”.

Как и в других городах республики, здесь лампочки горят по неполному режиму освещения – в темноте меньше заметен кризис.

Івана Романа з Гродна, які працуе для “Радыё Рацыя”, пасля папярэджання за яго журналісцкую дзейнасць у пракуратуры, атрымаў другое – цяпер у КДБ.

Калі журналіста даставілі ў абласную управу КДБ, яму паказалі цэлую папку з яго артыкуламі, узятымі з інтэрнэта.

– Іх там было прыблізна дваццаць-трыццаць ці нават болей, – прызнаўся нам Іван Роман.

У Гродне паказалі фільм пра пісьменніка Аляксея Карпюка. Ён памёр у 1992 годзе, аднак стаў легендай яшчэ пры жыцці.

Праўда, археолагам далі магчымасць вывучыць абшар будучага водасховішча пад Гродна. Цяпер варта чакаць напісання некалькіх кандыдацкіх дысертацый.

Для турыстаў, як вядома, патрэбны начлег, туалет і дзе пад’есці. Туалетаў цяпер для іх цэлых два, але з гатэлямі праблема: сёння гэта суцэльныя “даўгабуды”, а нешматлікія рэстарацыі ў цэнтры працягваюць закрывацца.